شدند و محمد زمان خان را هم كور نموده و سپس كشتند . قابل ذكر است كه بقاياى حيات چند دوره مردمى كه قلعه‌نشين بودند و گاه دست به مقاومت مىزدند در اين قلعه هنوز به چشم مىخورد . بعلاوه در آن حوالى گورهاى متفرقى را هم مىتوان در ميان جنگ‌هاى كوهستانى يافت كه شايد روزگارى آن‌ها هم جزو شورشيان يا رزمندگانى بودند كه پس از زخمى شدن و يا مرگ طبيعى سرانجام در همانجا مرده و دفن گرديدند . در زمان مشروطيت ، پس از آنكه محمد على شاه از سلطنت خلع و به روسيه گريخت ، اندكى بعد به گميش‌تپه و استراباد بازگشت تا سلطنت از دست رفته را بازيابد . وى به همراه نيروهاى ضد مشروطه طرفدار خود مدتى را در منطقه استراباد به كروفر پرداخت كه سبب شد بسيارى از مشروطه‌طلبان به كوه‌هاى اطراف بگريزند . حال با اين شرح سيستماتيك وقايع گرگان و استراباد در طول تاريخ حدود 1200 ساله ، به معرفى تعدادى از گورستان‌هاى تاريخى و سنگ مزارهاى قديمى منطقه كوهستانى ، مىپردازيم كه هركدام از آن‌ها مىتوانند مربوط به يكى از وقايع ذكرشده باشند . در اين مورد نخست از منطقه كتول و سپس ييلاق كوهستانى آن بنام « دهنه محمدآباد كتول » آغاز مىكنيم .